სულხან-საბა ორბელიანის "სიტყვის კონაში" სიტყვა "ხაჟუჟი" განმარტებულია, როგორც "ჩვილთ ჩასალოკი წამალი". დროთა განმავლობაში, თავად ეს საგანი (ბავშვის წამალი) ხმარებიდან ამოვარდა. თუმცა, სავარაუდოა, რომ ამ სიტყვასთან დაკავშირებული სენსორული მეხსიერება დიალექტებში შემორჩა და „ხაჟუჟის“ გამოყენება დაიწყო არა უშუალოდ წამლის, არამედ ნებისმიერი ისეთი რამის აღსაწერად, რასაც მისი მსგავსი გემო ჰქონდა.